روانشناسی کودک

آیا اینترنت واقعا برای کودکان مضر است؟

آیا اینترنت واقعا برای کودکان مضر است؟

اخبار دائماً مملو از داستان‌هایی است که نگرانی‌های عمومی در مورد جوانان و رسانه‌ها مخصوصا اینترنت را گزارش می‌کنند و احتمالاً تقویت می‌کنند. این اضطراب ها مربوط به خشونت و بازی های ویدیویی، اعتیاد به بازی، اینترنت و سلامت روان و خودکشی نوجوانان است.

به عنوان مثال، روانشناس کودک، مایکل کار گرگ اخیراً جنسی سازی کودکان و دسترسی آسان آنها به پورنوگرافی آنلاین را با افزایش اتهامات تجاوز جنسی و ناشایست در مدرسه مرتبط دانسته است.

استدلال او برخی از مشکلات آشنا را تکرار کرد که در داستان های وحشت رسانه ای در مورد از دست دادن فرضی معصومیت دوران کودکی رایج است.

مشکلات با شواهد

چهار مرحله متداول وجود دارد که با استدلال کار-گرگ به خوبی نشان داده شده است: ادعای یک علت رسانه ای، یک پیامد مضر اینترنت برای جوانان، شواهدی مبنی بر اینکه اینها به طور علّی به هم مرتبط هستند، و یک عامل میانجی که می تواند پیوند علی را ایجاد یا از بین ببرد.

  1. کودکان به طور فزاینده ای در پیام های فراگیر و مضر رسانه ها (آنلاین، اجتماعی و جریان اصلی) غوطه ور می شوند که زنان را عینیت می بخشد و تجاوز جنسی مشروع را نشان می دهد. وجود چنین پیام هایی جای تردید نیست. اما غرق شدن کودکان در آنها و فقدان ضمنی سواد رسانه ای انتقادی آنها است.
  2. تجاوزات جنسی در بین دانش آموزان مدارس در حال افزایش است. افزایش گزارش این گونه حملات نیز مورد تردید نیست. با این حال، مشخص نیست که آیا این افزایش واقعی در حملات است یا افزایش گزارش آنها به دلیل آگاهی بیشتر.
  3. قرار گرفتن در معرض پورنوگرافی عامل افزایش تجاوزات جنسی در بین کودکان است. این اغلب حلقه مفقوده حیاتی در چنین حساب های رسانه ای است. به سادگی هیچ مدرکی برای حمایت از این ادعا وجود ندارد.
  4. والدین (و جامعه) از نفوذ فراگیر رسانه های جنسی بر فرزندان خود آگاه نیستند و باید بهتر آماده باشند. باز هم این احتمالاً اغراق‌آمیز است، اگرچه چندان شکی نیست. اما اینکه آیا این تفاوت در آسیب پذیری کودکان در برابر پیام های مخرب یا حمله واقعی ایجاد می کند، هنوز مشخص نشده است.

اما، برای هر مرحله، شواهد آسیب رسانه کافی نیست.

تحقیق در مورد قرار گرفتن کودکان در معرض پورنوگرافی

نتایج یک بررسی دقیق 20 ساله اخیر از تحقیق در مورد قرار گرفتن کودکان در معرض پورنوگرافی عبارت بودند از:

برخی از نوجوانان – اغلب پسران، “جویندگان احساسات” و کسانی که در روابط خانوادگی مشکل دارند – تمایل به استفاده از پورنوگرافی دارند. این به نوبه خود با باورهای جنسی کلیشه ای جنسی که می تواند برای زنان توهین آمیز باشد، ارتباط ضعیفی دارد.

بین قرار گرفتن در معرض پورنوگرافی و رفتارهای پرخاشگرانه جنسی در پسران ارتباط وجود دارد. اما، برای دختران، استفاده از پورنوگرافی با تجربیات قربانی شدن جنسی مرتبط است.

با این حال، به دلیل «کاستی‌های روش‌شناختی و نظری» متعدد، نمی‌توان ادعای علیت را قطعی دانست.

همچنین درباره تأثیرات آزار و اذیت سایبری بر کودکان بدانید.

این یافته‌ها بازتاب یافته‌های یک متاآنالیز اخیر است که نشان می‌دهد رفتار جنسی با فعالیت جنسی، رابطه جنسی محافظت نشده و تعداد شرکای جنسی رابطه مثبت دارد. با این حال، رابطه ضعیف تا متوسط ​​بود.

به طور کلی، تحقیقات واضح تر است که پورنوگرافی آنلاین می تواند به عنوان یک تجربه برای نوجوانان مشکل ساز باشد تا اینکه به عنوان عاملی برای رفتارهای خشونت آمیز جنسی.

به عنوان مثال، یک مطالعه در بریتانیا در سال 2016 نشان داد که کودکان پس از تماشای پورنوگرافی، طیفی از احساسات منفی را گزارش می کنند. در اولین مواجهه، کودکان شوک، ناراحتی و سردرگمی را ابراز می کنند. به نظر می رسد که آنها با گذشت زمان نسبت به محتوا حساسیت زدایی می کنند.

همچنین مسائل پیچیده، اهمیت دادن به حق نوجوانان برای بیان و کشف تمایلات جنسی خود چه به صورت آنلاین و چه آفلاین است، و همچنین یافتن این که یکی از دلایلی که آنها به دنبال پورنوگرافی هستند این است که جامعه از نظر مواد مورد نیاز برای آموزش جنسی چیزهای کمی ارائه می دهد. اما برخی شروع بسیار خوبی داشته اند.

پس چه باید کرد؟

شواهد در حمایت از مداخلات عمومی مؤثر به همان اندازه محدود است که شواهدی مبنی بر آسیب‌هایی که برای کاهش آن طراحی شده‌اند.

با این حال، اصل احتیاط مشروعیتی را برای مداخله فراهم می کند – و راه حل هایی وجود دارد که باید امتحان شوند. مثلا:

در گزارش سال 2017 مجلس اعیان، تمرکز بر بهبود هماهنگی استراتژی‌ها در سراسر جامعه، همراه با یادگیری از ارزیابی آنچه کار می‌کند و به‌طور ریشه‌ای‌تر، وارد کردن اصول اخلاقی به طراحی در فرآیندهای محتوا و تولید فناوری برای بهبود تجربیات آنلاین کودکان در وهله اول.

اما اگر قرار است ترکیبی از استراتژی‌های متفکرانه اجرا، آزمایش، اصلاح و هماهنگ شود، ما به محیطی باز نیاز داریم که در آن سیاست‌ها به جای هراس رسانه‌ای، با شواهد هدایت شوند. ما همچنین باید به خوانندگان انتقادی ادعاهای رایج در مورد آسیب رسانه تبدیل شویم.

از نظر شناسایی علل، ما باید بپرسیم که چرا انگشت اتهام همیشه به سمت رسانه ها نشانه رفته است تا سایر علل احتمالی (از جمله خشونت علیه زنان، یا مشکلات مرتبط با نابرابری یا نابسامانی روزافزون).

از نظر شناسایی نتایج، آیا ما آنقدر مطمئن هستیم که مشکلات در میان جوانان واقعاً در حال افزایش است؟ یا اینکه اینترنت می تواند اعتیاد ایجاد کند به این معنا که مواد مخدر یا قمار می تواند؟

در حالی که چنین تردیدهایی اعتبار دارند، ادعای اینکه ظهور بی سابقه استفاده از اینترنت و رسانه های اجتماعی در مقیاس انبوه در فرهنگ های غربی هیچ پیامد مثبت یا منفی برای کودکان نداشته است، غیرقابل قبول به نظر می رسد. چالش این است که اطمینان حاصل شود که این پیامدها به نفع کودکان و جامعه گسترده تر است.

 

0/5 (0 Reviews)
بازگشت بە لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *