روانشناسی کودک

تروما کودکی بدون اطلاع والدین – بخش 2

تروما کودکی بدون اطلاع والدین – بخش 2

در مطلب قبلی با عنوان تروما کودکی بدون اطلاع والدین – بخش 1 به توضیح این مطلب پرداختیم. در این قسمت به تکمیل مطالب آن می پردازیم.

با دقت مراقب باشید

اما والدین چگونه می توانند تشخیص دهند که دوران کودکی آنها به طور بالقوه توسط یک رویداد نامطلوب(تروما) یا مجموعه ای از آنها آسیب دیده است؟

گلدبرگ مینتز گفت: «آنچه به والدین می‌گویم که به دنبال آن باشند، فقط تغییری نسبت به وضعیت پایه است. به عنوان مثال، اگر کودک شما خواب خوبی دارد، که اکنون سعی می کند از خوابیدن خودداری کند، یا کابوس های وحشتناکی می بیند، یا خواب آرامی نمی بیند، ممکن است نشانه آن باشد. اما اگر کودکی داشتید که قبلا خواب وحشتناکی داشت. ، آنقدرها هم نگران کننده نخواهد بود.”

مثل اینکه بچه ای داشته باشید که سه وعده غذایی در روز می خورد و عاشق میان وعده بود، اما حالا می گوید من گرسنه نیستم، این نگران کننده است. در اتاق آنها مثال دیگری است. اینها باید یک پرچم قرمز برای والدین باشد.”

علائم تروما نیز ممکن است با سن متفاوت باشد. در مورد بچه‌های کوچک‌تر، علائم ممکن است شامل چسبیدن و اضطراب جدایی یا حتی پسرفت رفتاری مانند خیس کردن تخت باشد، مدت‌ها پس از اینکه کودک به درستی استفاده از توالت را یاد گرفت. در مورد بچه‌های بزرگ‌تر مانند نوجوانان، تکانشگری می‌تواند یک مسئله باشد، بنابراین مواردی مانند رفتارهای جنسی پرخطر، سوء مصرف مواد، خودآزاری و غیره.

به گفته گلدبرگ-مینتز، وقتی صحبت از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می شود – یک وضعیت اضطرابی که می تواند پس از یک رویداد آسیب زا ایجاد شود، چند علامت خاص وجود دارد که باید مراقب آنها بود.

اینها شامل علائم اجتنابی، مانند تلاش برای فکر نکردن، صحبت نکردن یا احساس نکردن در مورد رویداد نامطلوب، و همچنین اجتناب از افراد، مکان ها یا موقعیت های خاص است.

همچنین علائم مزاحم دوباره تجربه می شود، به عنوان مثال، فلاش بک منفی و کابوس. در نهایت، علائم برانگیختگی وجود دارد، به عنوان مثال، احساس عصبانیت، هوشیاری بیش از حد، مشکل در تمرکز، یا تجربه سایر احساسات منفی مانند ترس، خشم، شرم یا گناه.

اگر کودک شما یک رویداد نامطلوب را تجربه کرده یا شاهد بوده است، خواه آسیب دیده باشد یا نه، گلدبرگ-مینتز توصیه می کند که مراقب او باشید.

ارائه حمایت کافی به کودک و اطمینان از اینکه او احساس امنیت می‌کند می‌تواند در بهبودی او بسیار مهم باشد، و همچنین توضیح اینکه آنها نباید خود را به خاطر رویدادهایی که خارج از کنترل آنها هستند سرزنش کنند.

او گفت: “بزرگترین پیام من همیشه در مورد اهمیت رابطه مراقب و کودک در بهبود آسیب است.” “اگر والدین بتوانند یک رابطه گرم و حمایتی با کودک خود ایجاد کنند، جایی که کودک آنها احساس می کند می تواند در مواقع پریشانی به مراقب خود مراجعه کند، زمان بهبودی آن کودک بسیار راحت تر از آسیب خواهد بود. من واقعاً معتقدم که ارتباط بهترین دارو است. ما داریم.”

درباره تاخیر رشد حرکتی در کودکان بدانید.

نکات عملی دیگر این است که در صورت نیاز، فرزندتان را با یک درمانگر خوب ارتباط دهید، و والدین می‌توانند این کار را با مراجعه به پزشک اطفال یا مدرسه برای دریافت لیستی از ارجاعات انجام دهند. می تواند احساس طاقت فرسا کند.”

زمان بازیابی از تروما متفاوت است

گلدبرگ مینتز گفت: گاهی اوقات ارزش کمی صبر را دارد، پس از اینکه کودک یک اتفاق نامطلوب را پشت سر گذاشت. بسته به فرد، برخی از کودکان سریعتر از سایرین بهبود می یابند.

“گاهی اوقات یک کودک چیزی ترسناک را تجربه می کند و شاید حتی در هفته اول پس از وقوع آن چند کابوس می بیند. اما اغلب، این علائم به طور طبیعی به عنوان بخشی از روند بهبودی برطرف می شوند. بنابراین، به همین دلیل است که من همچنین به والدین هشدار می دهم که زیاد رفتار نکنند. هشداردهنده. اگر عمر کوتاهی داشته باشد، چندان نگران کننده نیست. اگر ماندگار شود، این یک پرچم قرمز دیگر است.”

به گفته این روانشناس بالینی، چیزی که بیشتر از اینکه خود کودک یک اتفاق نامطلوب را تجربه کند، شنیدن رویدادی است که در جامعه محلی یا دورتر اتفاق افتاده است که همچنان می تواند باعث نگرانی آنها شود.

در این موارد، گلدبرگ-مینتز والدین و مراقبان را تشویق می‌کند که فعال باشند و از بچه‌ها بپرسند که در مورد رویداد مورد نظر چه شنیده‌اند، خواه یک بلای طبیعی باشد یا خشونت در جامعه محلی.

“والدین اغلب کمی از طرح موضوع با فرزندان خود می ترسند زیرا فکر می کنند اگر آن را مطرح کنم آنها را در مورد این موضوع عصبانی خواهم کرد. اما اغلب اوقات، این موضوع قبلاً در ذهن کودک شما و با نشان دادن آن است. آنها که آماده صحبت در مورد آن هستید، به آنها کمک می کند شما را به عنوان فردی ببینند که می توانند با او صحبت کنند.”

همچنین درباره PECS سیستم ارتباط تبادل تصویر بدانید.

درمان تروما و پریشانی حاد

اگر متوجه شدید که فرزند شما در نتیجه یک رویداد آسیب زا در پریشانی حاد است، گلدبرگ-مینتز همچنین توصیه هایی در مورد نحوه برخورد با این موقعیت ارائه می دهد.

“شما نمی توانید فورا آنها را به یک درمانگر ببرید. بنابراین، اگر کودک شما عصبانی است یا در حال شکستن است، اولین کاری که باید انجام دهید این است که آن کودک را تنها نگذارید، مگر اینکه آنها گفته باشند که می خواهند. فضا” او گفت. “معمولا تنها بودن با آنها شانه به شانه باعث ایجاد حس حمایت می شود – فقط به این دلیل که آنها بدانند، “من از این طریق با شما هستم.” من فکر می کنم این قدرتمندترین کاری است که می توانید انجام دهید.”

“در کتابم، من همچنین در مورد برخی از تمرین‌های زمین‌گیر و آرام‌سازی صحبت می‌کنم که بسیار ساده هستند – چیزهایی مانند تنفس دیافراگمی، آرام‌سازی پیشرونده عضلانی، و تمرین‌های آرام‌سازی مبتنی بر حس. هر یک از این چیزها می‌تواند کمک کند. اما زمانی که کودک شما واقعاً درست است. 10 از 10، حضور شما بزرگترین آرامش برای آنها خواهد بود.”

 

 

0/5 (0 Reviews)
بازگشت بە لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *